“Zonderlinge plaatsen zijn er, zonderlinge breinen, zonderlinge regionen van de geest, hoog en armoedig.

Werken van vervalsers of fouten die gemaakt werden bij de authentificatie van de werken; de National Gallery van Londen heeft voor juni 2010 een expositie voorzien die de 'ongewenste' kunstwerken samenbrengt.

"Ik zou graag hebben dat we meer valse kunstwerken hadden", zo zegt Nicolas Penny, directeur van de National Gallery, terwijl hij het programma van volgend jaar bekend maakt. "Je wordt pas echt goed als je weet waar je op moet letten. Het is echt naïef om te denken dat men zich zou moeten schamen om valse werken te bewaren", zegt Penny.

"Iedere keer dat een groep mensen geleerd wordt om een andere te haten wordt er een leugen gecreëerd om de haat te doen ontbranden en een complot te rechtvaardigen. Het doelwit is gemakkelijk te vinden want de vijand is altijd de ander."

1 februari 1918, het station van Lyon, Frankrijk. Een Franse soldaat, net gerepatrieerd uit Duitse krijgsgevangenschap, wordt verdwaasd aangetroffen langsheen de perronkade. Hij heeft geen papieren op zak en kan enkel iets uitbrengen waarin men een naam meent te verstaan,'Anselme Mangin'. Niemand kent de
man en onderzoek brengt aan het licht dat deze naam niet bestaat. Wie is deze levende 'Onbekende Soldaat'? Na vier jaar verblijf in tal van asielen wordt zijn foto in een krant gepubliceerd,

Het korset maakt normaliter deel uit van het damesondergoed, maar in de 19de eeuw werd het soms ook gedragen door dandy's. Voor het korset ontstond, bestond er in de 15de en 16de eeuw het zogenaamde rijglijfje, een stoffen voorloper van het huidige korset.

Iedereen kent wel een bloedstollend spookverhaal. De Engelse hoogleraar Owen Davies, professor sociale geschiedenis aan de University of Hertfordshire, onderzocht hoe spoken eruit zagen, en wel van de 14e tot de 18e eeuw. Ons stereotiepe beeld van het 'zwevende laken' (à la Sus Antigoon in de stripreeks Suske en Wiske) is nog zo gek niet, zo blijkt. In de late middeleeuwen werden de overledenen begraven in een laken. "Als ze overleden, werden ze in het laken gewikkeld dat op hun sterfbed lag. Er werd ook een kaars in de kist gedaan om het pad naar de hemel bij te lichten.

Waar of net niet? Een stripboek, een tentoonstelling in het Belgisch Stripcentrum, wandelvoordrachten en een educatieve werking voor kinderen... Dat is in één volzin het ambitieuze, creatieve pakket dat de Erfgoedcel Brussel uitwerkte met de ronkende titel 'Brussel in beeldekes. Manneken Pis en andere sjarels'.

Op 30 juni en 2 juli ll. vond in Brussel de Ommegang plaats. Welkom in de teletijdmachine van Brussel! De Ommegang wil het publiek zó terugflitsen naar 1549, de tijd waarin Keizer Karel zijn schitterende stek op de Coudenberg had.  Van hieruit bestuurde hij zijn wereldrijk ‘waarin de zon nooit onderging’.

Goed een jaar terug, in volle zomervakantie, pakten de media uit met een sensationeel verhaal. Een Van Dyck, een van de pronkstukken van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, zou een vervalsing zijn.Geneviève Tellier wijdde haar doctoraat aan het 'Portret van Dusquenoy' van Van Dyck. Het schilderij zou in 1909 door de toenmalige eigenaar Leopold II aan het museum verkocht zijn. Volgens Tellier heeft de koning er eerst een kopie van laten maken. Die werd aan het museum verkocht voor 150 frank, een enorm bedrag in die tijd.

Manipulatie van beelden is van alle tijden. Recent duiken er in het commerciële circuit zaken op die - ook in het kader van FAKE? - heel interessant zijn. De 'documentaire' The secret plot to kill Hitler mixt fluks authentiek beeldmateriaal met nieuwe filmbeelden. Al is het voor de kijker niet meteen duidelijk wat origineel is, en wat niet. Sowieso bestaan er van de fameuze aanslag op 20 juli 1944 geen beelden. Deze documentaire tovert ze desalniettemin toch tevoorschijn.