Thema | Opencontentlicenties

De Creative Commons-licentie
Creative Commons biedt de auteurs van een werk de vrijheid om op een flexibele manier met hun auteursrechten om te gaan. Een Creative Commons-licentie is juridisch gezien een klassieke ‘licentie’: de auteur blijft houder van zijn auteursrechten maar geeft via een licentie aan derden de toestemming om onder bepaalde voorwaarden gebruik te maken van zijn werk. Een werk dat verspreid wordt onder een Creative Commons-licentie heeft als voordeel dat de gebruiker onmiddellijk weet wat hij al dan niet met het werk mag doen. Hij dient hiervoor dus geen contact op te nemen met de auteur.

De Belgische Creative Commons-licentie is aangepast aan de Belgische auteurswet. Er bestaan zes Creative Commons-licenties. Deze maken gebruik van de volgende icoontjes:

Naamsvermelding
De auteur staat toe zijn werk te kopiëren, distribueren, vertonen, en op te voeren, en om afgeleid materiaal te maken dat op zijn werk gebaseerd is – maar onder de voorwaarde dat zijn naam als auteur wordt vermeld.

Niet-commercieel
De auteur staat toe zijn werk te kopiëren, vertonen, distribueren en opvoeren, alsmede materiaal dat op zijn werk gebaseerd is, mits dit niet voor commerciële doeleinden gebeurt.

GeenAfgeleideWerken
De auteur staat toe zijn werk te kopiëren, distribueren, vertonen en opvoeren mits het werk in de originele staat blijft. Het is dus niet toegestaan om het werk te gebruiken als basis voor nieuw materiaal.

GelijkDelen
De auteur staat toe dat van zijn werk afgeleid materiaal wordt gemaakt onder de voorwaarde dat het afgeleide werk onder dezelfde licentie vrijgeven wordt als het originele werk.

Op basis van deze vier bouwstenen zijn er in totaal zes verschillende Creative Commons-licenties mogelijk:

Publiek domein verklaringen
Daarnaast biedt Creative Commons ook twee manieren aan om aan te geven dat een werk zonder restricties gebruikt kan worden :

CC0 verklaring
CC0 is geen licentie, maar een document waarmee een auteursrechthebbende aan kan geven dat hij aan al zijn auteursrechten verzaakt voor zover dit wettelijk is toegestaan. Anders dan bij een licentie kan er dus geen inbreuk op een met een CC0 verklaring beschikbaar gesteld werk gemaakt worden. Door CC0 op een werk van toepassing te verklaren stelt een auteur zijn werk beschikbaar aan de ‘Commons’ door, voor zover dit wettelijk is toegestaan, afstand te doen van al zijn rechten op het werk in de zin van het auteursrecht en alle andere aanverwante of naburige rechten die hij op het werk zou hebben.

Public Domain Mark
De Public Domain Mark is geen licentie, maar een methode om werken te markeren die niet langer beschermd zijn door het auteursrecht en voor werken die niet auteursrechtelijk beschermd kunnen zijn. Het kan gaan om werken waarvan de auteursrechtelijke beschermingstermijn verstreken is (de auteur is meer dan 70 jaar geleden overleden).Veel erfgoedinstellingen beheren werken die in het publieke domein liggen. Met deze Mark zijn deze makkelijk aan te merken als een publieke domein werk.

Meer informatie: Website Creative Commons