Welke toekomst krijgt ons verleden? Kunnen toekomstscenario's daarover meer vertellen?

faro, 2(2009)3, 22-27.

Al sinds mensenheugenis spreekt de toekomst tot de verbeelding. Wie heeft als kind niet gemijmerd over het magische jaar 2000? We zouden op reis gaan naar de maan, ons via satellietverbindingen laten ‘up-beamen’ en onze eetcultuur zou vervangen worden door pilletjes allerhande … Maar ook de persoonlijke toekomst maakt mensen al eeuwen zenuwachtig: waarzeggers, handlezers, koffiedikkijkers doen al generaties lang gouden zaken door de toekomst binnen handbereik te brengen. Toekomstverkenning als methode voor beleidsplanning doet, in het licht van de bovenstaande spielerei, ongetwijfeld vele wenkbrauwen fronsen. Gaat het beleid met het formuleren van ‘toekomstscenario’s’ niet de zweverige toer op? Is het niet allemaal wat uit de lucht gegrepen? Toch zien we dat het scenariodenken hoge toppen scheert en dat verschillende grote organisaties uit de profit- en de non-profitsector er gebruik van maken. Hoe komt dat? En wat ons nog meer bezighoudt is: wat kan scenariodenken betekenen voor onze sector en de erfgoedgemeenschap in het algemeen? FARO zoekt het alvast voor u uit.

Lees het volledige artikel (pdf, 484,12 kB)