Van Hilepani tot Hasselt. Charters, conventies, taalpolitiek en immaterieel erfgoed

faro, 2(2009)32-41

Wereldwijd is de aandacht voor taaldiversiteit de voorbije eeuw gestaag toegenomen (cf. faro | tijdschrift over cultureel erfgoed, 1(2008)1, p.50–55). Tegelijk klinkt voor het grootste deel van die talen ook steeds luider een alarmerende boodschap. Van de bijna zevenduizend talen die vandaag ergens ter wereld nog gesproken worden, dreigt immers een groot deel – de minst pessimistische schattingen spreken over 60 % – bij het begin van de 22e eeuw niet meer te zullen bestaan. Tenzij er actie wordt ondernomen. Maar hoe doe je dat: een taal redden? En wat is een taal eigenlijk? Zijn alle inheemse dialecten die vandaag in Vlaanderen nog gesproken worden, lokale talen? Of hebben wij maar één inheemse taal in Vlaanderen en kent die een bonte verscheidenheid aan verschijningsvormen? Wie bepaalt eigenlijk
of een taalsysteem als taal of als dialect of als nog iets anders (regiolect, streektaal, …) door het leven gaat en op basis waarvan? Dergelijke vragen op het snijvlak van taalkunde, taalpolitiek en talig-erfgoedzorg zijn aan de orde in het zopas bij Pharo Publishing verschenen boek Taal of tongval?

Lees het volledige artikel (pdf, 3,08MB)