Migratie-erfgoed (in)begrepen

faro, 4(2011)1, p. 13-15.

Een klein jaar geleden bezocht ik in Parijs de Cité nationale de l’histoire de l’immigration. De site is gehuisvest in het monumentale Palais de la Porte Dorée, voorheen het Musée national des arts d’Afrique et d’Océanie, en nog vroeger het Musée des Colonies. De Franse staat maakt ontegensprekelijk een statement door dit voormalige ‘koloniaal’ museum vandaag een stem en invulling te geven als migratiemuseum. Ik ging erheen met een gezonde dosis nieuwsgierigheid over het thema, maar was zelf vooraf niet zo’n groot voorstander van een ‘specifiek, afzonderlijk migratiemuseum’ als aanpak. Nochtans werd ik onverwacht getroffen door de totaalervaring waar het museumbezoek me in onderdompelde. Met een mix van hedendaagse kunst, feiten- en cijfermateriaal over migratie doorheen tijd en ruimte, persoonlijke portretten en migratieverhalen, sporen van migratie in het ‘Franse’ erfgoed en hoe de beeldvorming op migranten geëvolueerd is, tijdelijke tentoonstellingen, een oproep naar het publiek om ook zelf materiaal en verhalen aan te brengen voor ‘la Galerie des dons’… word je geappelleerd tot contextualisering, betrokkenheid en burgerzin. Nog een beetje onder de indruk en in de war stond ik twee uur later opnieuw buiten aan de Parijse gordel.

Lees het volledige artikel (pdf, 3,59 MB)