De constructie van een Hoofdletter: met de D van dilemma. Dove ogen, (cy)borgen en immaterieel cultureel erfgoed

faro, 4(2011)2, p. 4-20.

Op 26 april 2011 gaf Joke Schauvliege, in de hoedanigheid van Vlaams minister van Cultuur, een interessante speech voor het Vlaams Parlement. De aanleiding was de vijfde verjaardag van de officiële erkenning van ‘Vlaamse Gebarentaal’ door de Vlaamse Gemeenschap. Mevrouw Schauvliege herinnerde zich de context van die stemming toen ze nog gewoon Vlaams parlementslid was: “Een talrijk publiek van doven en horenden was aanwezig op die mijlpaal in de geschiedenis van de Dovengemeenschap.” Ze verwees naar het Doof Actie Front dat, met een petitie die door meer dan 71 300 mensen werd ondertekend, een debat en uiteindelijk een decreet kon losweken in het Vlaams Parlement: “Als illustratie van de kracht van een gemeenschap kan dit tellen!” Met een taal met een vastgestelde grammatica en woordenschat kon bewijskrachtige vorm worden gegeven aan een “culturele identiteit” van een gemeenschap: “in dit geval de Dovengemeenschap die erkend wordt als cultureel-linguïstische minderheidsgroep. We mogen dus echt wel spreken over een grote stap in het emancipatieproces van deze groep. In dit verband wil ik ook wijzen op de opname van de Vlaamse Gebarentaal in de Inventaris van immaterieel cultureel erfgoed Vlaanderen in 2008. Hiermee engageren we ons als overheid om in de toekomst te waken over de bescherming en de ondersteuning van Vlaamse Gebarentaal.”

Lees het volledige artikel (pdf, 1,38 MB)